dancing under the winking stars

The Walkabouts - Life full of holes

2011-12-12T15:45:00.000+02:00

2011-12-02T11:07:00.000+02:00

Η ‘αναγνώριση’ γίνεται με ένα βλέμμα. Τυχαίο συνήθως. Πρώτα κοίταγμα στα μάτια, μετά στις ρυτίδες, στα μαλλιά. Γρήγορες, κοφτές ματιές με τη σιωπηλή συνενοχή ‘ξέρω’. Στις λεπτές γραμμές βλέπουμε την ηλικία μας, στο σώμα ίσως, στις πτυχές του λαιμού. Εκεί που επαληθεύεται η ‘επιλογή’ είναι στις βαθιές ρυτίδες. Εκεί που έχουν καταγραφεί όλα. Και στο στόμα. Στο σφιγμένο, στενό στόμα που έχει μια ανεπαίσθητη ροπή προς τα κάτω. Όλα είναι παρόντα. Η θλίψη, η απώλεια, το κλάμα, η έλλειψη, η απελπισία. Κυρίως αυτή. Στο στόμα.

Ένα τελευταίο κοίταγμα στα μάτια. Βαθειά στα μάτια. Ένα ‘ναι’ ή ένα ‘ξέρω’. Και συνεχίζουμε. ‘Προχωράμε’. Κατεβαίνουμε στη στάση, πάμε στην αντίθετη κατεύθυνση με βιαστικά βήματα, γυρίζουμε το βλέμμα αλλού.

Σήμερα το πρωί συνάντησα πάλι μια γυναίκα που μου μοιάζει. Την αναγνώρισα αμέσως. Κι εκείνη εμένα.

Alfred Stieglitz - Equivalent Series

2011-11-02T15:22:00.003+02:00

"...What is of greatest importance is to hold a moment. To record something so completely, that those who see it will relive an equivalent of what has been expressed."

more...

2011-05-16T22:18:00.000+03:00

14/5/2011

2011-05-14T14:54:00.000+03:00

περίεργη μέρα σήμερα.

κάνε αυτό που ξέρεις καλύτερα απ'όλα να κάνεις.

και θα περάσει κι αυτή...

"if love is a red dress, well hang me in rugs"

2011-05-05T10:19:00.000+03:00

my red dress in rugs

be with me always, take any form, drive me mad!

2011-05-04T22:32:00.000+03:00

I cannot live without my life

a l'autre côté du miroir

2011-05-01T11:13:00.000+03:00

2011-04-24T00:32:00.000+03:00

βυθίστηκε στο βλέμμα του

από τη πρώτη στιγμή

άκουσε τους χτύπους της καρδιάς του

λάτρεψε τη μυρωδιά του

του χάρισε πολύχρωμα λουλούδια

εκείνη που μισούσε τα χρώματα

και κατέβηκε χαμηλά γλυκά

να τον νιώσει περισσότερο

πόνεσε με τη στεναχώρια του

μοιράστηκε (η νόμισε;) τις αγωνίες του

έγλειψε τον ιδρώτα του

είδε σε εφιάλτη ότι την αφήνει μόνη

τον ζωγράφισε στο κορμί της

να τον βλέπει όσο ζει

αγάπησε την αγρύπνια του

Και τώρα με τα σημάδια του ακόμα πάνω της

μέσα στη γιορτή της Αγάπης

πίνει γιατί μόνο αυτό ξέρει να κάνει καλά

και ψάχνει να βρει πού έκανε το λάθος

πού η αγάπη δεν ήταν αγάπη

και πού πήγαν όλα αυτά.

τα γλυκόλογα, τα αγγίγματα, οι μυρωδιές της άνοιξης

αν υπήρξαν...

("οι έρωτες μας κι οι ζωές ένα μεγάλο φέσι' που είπες κι εσύ Νίκο μου)

2011-04-21T00:24:00.000+03:00

γιατί όταν όλα τελειώνουν

το άγγιγμα μένει

και το νιώθεις πάνω στο δέρμα σου

και τα δάχτυλα βαθιά μέσα στα μαλλιά

'με μια απ' αυτές που λείπουν'

και όταν όλα θαμπώνουν

η φωνή η γλυκειά 'έλα λίγο'

και το τηγάνι στη φωτιά με τις πατάτες

λεπτές ξεροψημένες με αλάτι πολύ

'θα'χω ξεχάσει ποιός να είμαι και πού πάω'

κι έπειτα το χάραμα

με το βλέμμα της τρελλής η λογική με βάρεσε μαχαίρι

'θέλω να΄σαι καλά. θέλω να φύγεις'

κι ας μην βλέπω τα μάτια σου όταν ξυπνώ

κι ας μη με περιμένεις για βγούμε βόλτα

κι ας μη μου πεις το βραδυνό σου όνειρο

κι ας μη δω το χαμόγελό σου πάνω μου

κι ας μην αναπνέω τη φωνή σου

και τώρα ξέρω πια πού θα σε συναντήσω

και ξέρω πια ότι τα μάτια μου θέλεις να είναι ανοιχτά

οι πατάτες μου με καφτερη πιπεριά

και να μην ανησυχώ

να σ΄αφήσω εσύ να αποφασίσεις

I think I know what to do

2011-04-13T23:10:00.000+03:00

too scary to be true

2011-04-13T20:01:00.001+03:00

And we're alone

But I'm alone with you..."

No sound but the wind - Editors

"....Our blood is cold

13:30hrs - 7/4/2001

2011-04-07T13:28:00.000+03:00

Vanitas vanitatum et omnia vanitas

2011-04-01T17:52:00.001+03:00

ο θάνατος πάντα θα με νικά

2011-03-31T15:28:00.000+03:00

2011-03-29T03:23:00.000+03:00

16 μήνες

17 ημέρες

μετά

για να γλυκάνει

η ψυχή μου.

ότι έφυγες λέω

όπως έπρεπε

όπως ήθελες

όπως προσευχόμουν.

ήρεμα

χωρίς να το καταλάβεις.

αυτό που φοβόσουν

αυτό που φοβόμουν.

το γλυκό πέρασμα.

και ήταν ο φόβος πιο πολύ

γι αυτό που δεν μπόρεσα να κάνω.

να σου δώσω το χέρι μου.

να στο κάνω πιο εύκολο.

να σου δείξω το δρόμο που φοβόσουν.

να είμαι ΕΚΕΙ.

you just wanna be on the side that's winning

2011-03-07T12:34:00.000+02:00

and you win

Υποσχέσεις του νεκρού γάμου

2011-03-04T10:32:00.000+02:00

Θα σ’ αγαπάω μέχρι το τέλος του κόσμου μου

Θα είμαι κοντά σου ακόμα κι όταν δεν με θες

Θα σε σηκώνω όταν πέφτεις

Θα σε ξυπνάω το πρωί μ’ ένα φιλί μακρυνό

Θα μ’αγκαλιάζω τα βράδυα με τα δικά σου χέρια

Θα περνάω το δρόμο με προσοχή μήπως με ζητήσεις

Θα σε παίρνω μαζί μου όπου κι αν πάω

Θα προφέρω τις λέξεις σου όπως εσύ

Θα τρέφομαι με το σπέρμα και τον ιδρώτα σου

Θα ντύνομαι μόνο τα ρούχα που θα μαντεύω ότι σού αρέσουν

Θα κάθομαι σε μια γωνιά για να σε βλέπω όταν αγαπάς άλλες

Θα προσπαθώ να είμαι καλά μήπως με χρειαστείς

Θα σε μυρίζω πάνω μου

Θα διαβάζω τις λέξεις σου μέσα στις παλάμες μου

Θα εύχομαι κάθε βράδυ και κάθε ξημέρωμα να είσαι καλά

Θα μαζεύω πετρούλες τα καλοκαίρια και θα τις βάζω σε γυάλινα βαζάκια για σένα

Θα ακουμπάω τα χείλη μου στο μέτωπό σου για να σου παίρνω τον πυρετό

Θα ακουμπάω στο τοίχο όταν νιώθω ότι ζαλίζομαι από τη μυρωδιά σου

Θα ακούω τα τραγούδια σου και θα ξέρω όλους τους στίχους

Θα κοιτάζω τον ουρανό μήπως κάποιο μήνυμά σου χάθηκε στον αέρα

Θα μιλάω τις λέξεις τραβώντας τα φωνήεντα όπως εσύ

Θα πηγαίνω στα μέρη που συναντηθήκαμε μήπως κατά λάθος έρθεις κι εσύ

Θα επαναλαμβάνω μέσα μου ό,τι μου έχεις πει για να μη τα ξεχάσω

Θα είμαι με το μέρος σου ό,τι και να κάνεις – πιο πολύ στα λάθη σου

Θα αφήσω τα μαλλιά μου μακριά για σένα

Θα πίνω πάντα δυό γουλιές πάντα. μιά γουλιά και μία για σένα

Θα μαγειρεύω φαγητά που μπορεί να σου αρέσουν και μετά θα τα πετάω

Θα ‘φύγω’ και δεν θα σε αφήσω να το μάθεις ποτέ.

see you in heaven...

2011-02-07T19:13:00.000+02:00

no red dress...

2011-02-03T15:42:00.000+02:00

I don't know...

2011-02-02T17:31:00.000+02:00

2011-01-16T01:22:00.000+02:00

Αμείλικτο
Καθησυχαστικό

και
Αναντικατάστατο.

Το 'Τέλος'.

Να βλέπεις

και να ξέρεις

ότι η ταινία τελείωσε.

Καλό τέλος

Κακό τέλος

αλλά

'Τέλος'

sometimes

2011-01-13T17:30:00.000+02:00

somehow once upon a time...

2011-01-11T14:38:00.000+02:00

απόκρημνα

2011-01-11T10:10:00.000+02:00

Περπατάει στους δρόμους απόκρημνα

της λέει να προσέχει.

Kαμιά φορά την τραβάει με δύναμη πίσω

δεν του λέει την αλήθεια

οτι δεν θέλει να προσέχει

Πώς να πεις την αλήθεια

στο γέννημά σου;

Κάθε πρωί με παχιά πούδρα

κρύβει τις ουλές

και ζωντανεύει με ροζ βαμμένα μάγουλα

Γελάει δυνατά και τους ξεγελάει

ποιος γελάει δυνατά όταν περπατάει απόκρημνα;

Ας μάθουν το τέλος

αλλά να μη μάθουν ποτέ

την απελπισία της διαδρομής.

the trick is to keep breathing

2011-01-10T16:37:00.000+02:00

".....Now everything's about to fall apart

I won't be the one who's going to let you down

Maybe you'll get what you want this time around..."

2011-01-09T10:55:00.000+02:00

γιατί έτσι...

...........

2011-01-04T15:39:00.000+02:00

http://backtomono.wordpress.com/2011/01/04/for-emily/

only the wind

only
the
wind
nothing else...

Happy New Year!

2011-01-03T16:58:00.000+02:00

εντάξει.

Ναι.

2010-12-16T10:55:00.000+02:00

Ναι.

Έλα!

Ναι.

Εγώ είμαι.

Ναι.

Τι κάνεις;

Ναι.

Πες κάτι.

Ναι.

Πώς είναι το πόδι σου; Ρωτάω για να μη μου παραπονιέσαι.

Ναι.

Τι ναι;

Ναι.

Μίλα μου.

Ναι.

Ωχουουουου! Τι είναι πάλι;

Ναι.

Καλά αν δεν θέλεις να μιλήσεις.

Ναι.

Να σε πάρω μετά;

Ναι.

Το βράδυ;

Ναι.

Θα σου στείλω μήνυμα.

Ναι.

Κλείνω τώρα.

Ναι.

Το βραδάκι αγαπούλα.

Ναι.

------------

(Καθαρά φανταστικός διάλογος. Οποιαδήποτε σύνδεση με υπαρκτά πρόσωπα ή πραγματικές καταστάσεις είναι εντελώς αυθαίρετη)

morena θα πει 'πολύχρωμη'

2010-12-15T16:58:00.000+02:00

Γλυκειά αφιέρωση

από ερωτικό αεράκι

που για λίγο

σε άγγιξε

και ανατρίχιασες.

Και τα μάτια του

όταν πέφτουν πάνω σου

ένα 'γιατί' ρωτούν ακόμα.

Ίσως προσπαθήσεις να εξηγήσεις

όταν θα είναι πια αργά για κάθε εξήγηση.

Η ασύδοτη τρυφερότητα

2010-12-14T18:14:00.000+02:00

("I remember" by Lawrence Ferlinghetti)

Αυτές οι μέρες

Της ασύδοτης τρυφερότητας

Θα ακινητοποιήσουν

Τη ζωή σου∙

Θα σταματήσεις για πολύ

Καιρό να βλέπεις

Τα σύννεφα και τους τυφλούς

Που τραγουδάνε στο δρόμο∙

Μετά

Θα ξαναφύγεις

Για τα χιόνια

Αλέξανδρος Ίσαρης - Οι Τριστάνοι

Capucine left at 62

2010-12-10T13:49:00.000+02:00

αφιερωμένο...

2010-12-08T21:41:00.000+02:00

σου χαρίζω το τραγούδι που μου χάρισες...

εσένα λέω.....εεεεεε

εσένα που με ρώτησες:

"πώς πάει ο βήχας;"

"θυμάσαι να αναπνέεις;"

2010-12-08T10:54:00.001+02:00

8/12/1980

2010-12-08T10:54:00.000+02:00

'Bless you wherever you are'

totally disgusted

2010-12-07T16:04:00.000+02:00

Reflections in a Golden Eye (1967) - John Huston

2010-12-06T21:47:00.000+02:00

ξαναμμένη

κόκκινα παιδικά μάγουλα

και χείλη φουσκωμένα

και

κανείς εδώ

δαγκώνει τα δάχτυλα

καίει το δέρμα

και χύνει μια γουλιά βότκα

από το ποτήρι της

και γλύφει

αίμα και βότκα

θα περάσει

κι αυτό

θα

πε

ρά

σει

refuse to fly, no longer trust the sky

2010-12-02T17:05:00.000+02:00

'Cruel' - Calexico

2010-12-02T16:16:00.000+02:00

θέλω να σε παντρευτώ

με κόκκινο φουστάνι

και πολύ βότκα

θέλω να μη σε παντρευτώ

και μπροστά στο διάολο

να δώσεις όρκους

και να τους πατήσεις αμέσως μετά

στο πρώτο τακούνι που θα σε πατήσει

θέλω να μη παντρευτώ

και να κλαίω τις νύχτες

θέλω να ξεράσω αίμα χολή και βότκα

στα ασπρόμαυρα παπούτσια σου

και να

με σηκώσεις στα χέρια

να με πας στην άκρη της θάλασσας

και

θέλω να μείνω εκεί

ματωμένη

---------

(9/11/2010)

2010-12-02T16:12:00.000+02:00

έχω μια λεπίδα

που μου τρυπάει τα σωθικά

το άσπρο μου άλογο

ψυχορραγεί

πίνω το αίμα του και κλαίω

η μέρα είναι πάντα από την άλλη πλευρά

κι εγώ της γυρίζω τη πλάτη

(9/11/2010)

ενα τεταρτο του φεγγαριου

2010-12-02T13:06:00.000+02:00

ανάσα...

2010-12-01T16:51:00.000+02:00

"Βήχεις ακόμα;"

"Ναι"

"Το ίδιο ή λιγότερο;"

"Το ίδιο. Καμμιά φορά μέσα στη νύχτα ξυπνάω και βήχω περισσότερο. Και το πρωί χτές περπατώντας με έπιασε πάλι"

"Να αναπνέεις. Αυτό που σου είπα την προηγούμενη φορά. Δεν αναπνέεις καλά. Κλείνεις τα πνευμόνια σου έτσι. Να θυμάσαι να παίρνεις ανάσες"

-----

Πώς να θυμάμαι;

Bruises and pain

2010-12-01T14:53:00.000+02:00

Blues for Jack

2010-11-24T11:53:00.000+02:00

2010-11-10T16:07:00.000+02:00

χειμώνας

2010-11-10T15:16:00.000+02:00

when no one else can understand me

αποκαθήλωση των χειμωνιάτικων

και όλα μαύρα

shape me bend me anyway you want me

το καλοκαίρι τελείωσε για φέτος

μύρισε η λεβάντα

γρατζούνισμα από κρεμάστρα που έπεσε από τα χέρια της

open up your door

δεν στεγνώνουν τα ρούχα

πρέπει πάλι να περιμένει

let me call you sweetheart

πονάει πολύ βαθειά

δεν μπορεί να εντοπίσει πού

will you stil love me tomorrow

βαθειές ανάσες είπε

ο γιατρός

έχεις ξεμάθει να αναπνέεις

you've done too much, much too young

και μακριά από τη θάλασσα

δεν αντέχει

let me see you through 'cause I've seen the dark side too

μεγάλη γουλιά

τη γυρίζει στο στόμα να την κάψει

και μετά την καταπίνει

in my midnight confessions

και μύριζε τότε τη θάλασσα

και ρούφαγε την άμμο μαζί με τη στάχτη

you're not alone!

κι εκείνο το τεράστιο ΓΙΑΤΙ

που δεν θα προλάβει να απαντήσει

For I know I'll never find another you

μαύρα

γιατί το μαύρο

είναι αμείλικτο

και μη αναστρέψιμο

και γιατί φοβάται

the way you look tonight

τέλος

_________________

στα αγγλικά στίχοι πολύ γνωστών τραγουδιών

"one of those, blessed with lucky sevens"

2010-09-30T14:03:00.000+03:00

who I was before I cannot recall

2010-09-12T12:52:00.000+03:00

Into The Wild "Long Nights" Eddie Vedder Unofficial Video -

Have no fear

For when I'm alone

I'll be better off than I was before

I've got this light

I'll be around to grow

Who I was before

I cannot recall

Long nights allow me to feel...

I'm falling...I am falling

The lights go out

Let me feel

I'm falling

I am falling safely to the ground

Ah...

I'll take this soul that's inside me now

Like a brand new friend

I'll forever know

I've got this light

And the will to show

I will always be better than before

Long nights allow me to feel...

I'm falling...I am falling

The lights go out

Let me feel

I'm falling

I am falling safely to the ground

30 αυγουστου 2010

2010-09-07T22:23:00.000+03:00

δυο νυχτες κοιμηθηκε

μαζι του

με το τσαλακωμενο λευκο φουστανι αγκαλια

με τον ιδρωτα που σκουπισε

με τις εικονες

τις σταγονες ιδρωτα κι εκεινα τα ματια

και μετα λυγισε

στις πρωτες δυο γουλιες

ειχε ηδη αποφασισει

να φυγει οσο πιο μακρυα μπορει

να του ξεφυγει

αλλα παλι αυτος ο ηχος

την πηγε εκει

και ξαπλωμενη στις πετρες

αφημενη

ενιωσε τη ζωη να μπαινει μεσα της

την ιδια τη ζωη

ποσο ακομα σκεφτοταν εκεινη την ωρα

ποσο ακομα;

μια αγκαλια τελευταια

η πιο πολυτιμη

της εφερε λιποθυμια κι εναν

τελευταιο στεναγμο

κι ενιωσε το μελι

και τον ουρανο πανω της

να τη σκεπαζει

ασφαλης

Ζωη!

Paul Jackson Pollock (January 28, 1912 – August 11, 1956)

2010-09-04T11:29:00.000+03:00

persone separate

2010-08-03T16:14:00.000+03:00

photo: Cafe, Aix-En-Provence - Alan Blaustein

Αν θέλεις να σωθούμε

-ούτε νηστεία ούτε προσευχή-

η εκδοχή του έρωτά μας

αν θες να υπαγορεύσει τον κανόνα

δυσνόητες προτάσεις μη μου πεις

και μην ακούσεις τους απλοϊκούς ισχυρισμούς μου

Βοήθησε να βρεθεί ο κομιστής προς τη σελήνη

Σοφή μας παρακολουθεί

Στη μια άκρια της γης, εσύ

Eγώ, στην άλλη

μέσα από μάτια σφαλιστά

του φεγγαριού κοιτάμε την υπεροψία

Ας συνοδεύσουμε λοιπόν το ξόδι

όπως παρατηρεί την παλίρροια των νερών

ο ενδότερός μας ποιητής

ωτακουστής όσων δεν θα ομολογήσουμε ποτέ

όσων μπορεί να πράξουμε μελλοντικά

-και πάντα κατ’ ευφημισμόν-

μη χαλαστούμε

Persone separate per lo sguardo d’un altro

Βραδιάζει

Την ώρα πάλι θα σου πω μηχανικά

Όλα από μνήμης είμαι εγώ, όλα από μηχανής

Μοχλοί, σχοινιά, πίσω από τα χαρτόνια

Όλα από στήθους

Ηθοποιός που υποδύεται την πλάνη

Persone separate - Γιώργος Βέλτσος

sing me to sleep...

2010-08-03T15:44:00.000+03:00

Απολογισμός της μοναξιάς

2010-07-28T20:18:00.000+03:00

photo: Brenda Duff Frazier by Diane Arbus

Σπασμένες μέσα μου εικόνες ανταπόκρισης,

ρήμαγμα μέσα σε ξένες αγκαλιές,

απελπισμένο κρέμασμα από λαγόνια ξένα.

Πέσιμο εκεί που μοναχά η μοναξιά οδηγεί.

να υποτάξω ακόμη και το πνεύμα μου,

να το προσφέρω σαν την έσχατη υποταγή.

Ντίνος Χριστιανόπουλος - Απολογισμός της μοναξιάς (1953)

Dominique Sanda

2010-07-28T20:15:00.000+03:00

Armando's domestic quantum mechanics

2010-07-27T11:46:00.000+03:00

Το βράδυ που χαθήκαμε δεν έκανε καν κρύο,

τα λόγια π' ανταλλάξαμε μια πρόφαση δειλή

αργά σιγά εστήθηκαν εμπόδια και παγίδες

νέοι τόποι εγεννήθηκαν

νέες πολέμων ιαχές πάνω σε παλιούς ρυθμούς.

Το βράδυ που χαθήκαμε δεν είχε καν φουρτούνα,

αραξοβόλια γκρεμιστήκανε ανάξια στημέν

αγνωστά προσωπεία ξεχαστήκανε

γνωστές οσμές και γνώριμες θυσίες

δε θ'απαντιούνται στα βλέμματα ποτές.

Το βράδυ που χαθήκαμε δεν είχε καν ομίχλη,

αδιαφορίες πλημμυρίσανε τα βάθη της ματιάς

χαμένοι ήλιοι δύσανε

πλανήτες του μίσους παράδοξ'ανατείλαν

στραγγίζοντας τα όνειρα στις κούφιες τις ψυχές.

Το βράδυ που χαθήκαμε δεν ήταν καν γραμμένο,

εγλίστρησε αθόρυβα μεσ' τη στυγνή σιωπή

κι εμείναμε σαν άθλιοι Εφιάλτες (δυο πλάτες μόνο)

σκιές αιώνιες και σύμβολα κατεστραμμένα

μυρίων σφαλμάτων τέκνα και γονείς.

Crazlos Gapman

in romantic mood...

2010-07-26T13:08:00.000+03:00

8 μηνες μετα και κατι μερες...

2010-07-24T12:52:00.000+03:00

ξυπνησα και

δεν με εχει χτυπησει ακομα ο κεραυνος*

παω στη θαλασσα

γλυκεια δροσερη αγκαλια

τρεις οργασμοι

με κοφτα πνιχτα βογκητα

υπαρχω εδω ακομα

* "όσοι γελάνε ακόμα είναι γιατί δεν τους έχει χτυπήσει ο κεραυνός" - Σώτη Τριανταφύλλου

φωτό: CG

2010-07-23T23:52:00.000+03:00

βρεγμενη

μεχρι το κοκκαλο

ενα κομματι βγηκε με χειρουργικο εργαλειο

δεν το καταλαβα

ανασαινω

τα μαλλια μου ειναι βρεγμενα

το νερο σταζει

το τζιν στο αιμα μου

ανατριχιλα

ποιος ειπε οτι οι πληγες δεν γιανονται;

ποιος ειπε για τον χρονο

γιατι τωρα θελω να φυγω

γιατι θελω να μπω μεσα σου και να με παρεις

υγρα

αμετακλητα

σκοταδενια

και να μη φοβαμαι

να αφεθω και να ονειρευομαι

αυτο που με περιμενει

φυσαει

οι σταγονες πεφτουν παντου

νιωθω ζωντανη

(ειμαι;)

ηρθε - και αυτο - το καλοκαιρι

καυτο, προστυχο, γυμνο

και με ρουφαει

σαν τσουχτρα στο κορμι μου

ποναει και δεν ποναει

αφηνει σημαδια

γλυκα σημαδια

ανατριχιλια

και πονος

και ηρεμια

τελος

με ματια κλειστα

και υγρα

μη με αγγιξεις

θα κλαψω

θα στο χαλασω

με θελεις δυνατη

με θελεις ζωντανη

κανεις δεν σου ειπε οτι εχω ηδη φυγει;

ενα τελευταιο τσιγαρο.

και μετα φυγαμε....

Milk and honey where they lie

2010-07-23T14:29:00.000+03:00

Edward Hopper (22/7/1882 – 15/5/1967)

2010-07-22T17:45:00.000+03:00

"If you could say it in words there would be no reason to paint."

say hello to never

2010-07-22T12:48:00.000+03:00

2010-07-20T14:32:00.000+03:00

Production Still (Trailer Park) by Gregory Crewdson

βαρια τα σκοταδια

και οι λάμψεις μου βεγγαλικες

στο χωμα και στον ουρανο

παντού.

(δεν με 'χωραω')

Esperienza della morte

2010-07-17T09:56:00.000+03:00

tanto che trascinati recitiamo qualche istante la vita non pensando all'applauso.

Ξενη

2010-06-05T15:10:00.000+03:00

Η Σίσσυ Μπλουμ Παντρεύτηκε - Γιώργος Σιδέρης

Echoism by BLEEZE

2010-04-06T10:59:00.000+03:00

http://www.myspace.com/bleezegr

sooner or later

2010-03-23T15:28:00.000+02:00

R.I.P. Mark...

2010-03-08T16:37:00.000+02:00

A Tarkovskian Dream

2010-01-28T13:08:00.000+02:00

2010-01-27T19:57:00.000+02:00

Όπως σε μιαν επίσημη τελετή τους θυμάμαι

έναν-έναν

που παρακολουθούσαν απ’ την ακτή το θέαμα,

χωρίς κανείς να κουνηθεί απ’ τη θέση του.

Τους θυμάμαι όλους - κι εσένα φυσικά! -

σχεδόν σε στάση προσοχής

που μ’ έβλεπαν απ’ την ακτή

να πνίγομαι.

Κώστας Στεργιόπουλος

. (noun) ξημέρωμα [ksi'meroma]: η στιγμή που αρχίζει να φέγγει

2010-01-27T19:02:00.000+02:00

πεμπτη 12 νοεμβριου - επισημη ωρα 3:06

2009-12-03T10:21:00.000+02:00

να βαλω μια κοκκινη γραμμη στο πενθος

την ημερα με αριθμο σαραντα θα πιω

τελετουργικα γουλιές μεγάλες

απο το ουζο (του)

και να φυγει στη θαλασσα ο,τι απεμεινε

γκριζο και βουβο

κοκκινη γραμμη λεω

να δω που ειχα μεινει

και που θα παω

να βρω παλι ενα δρομο....

12 νοεμβρίου 2009

2009-11-19T16:34:00.000+02:00

Frank Horvat - Paris, 1957

Model Tan, wearing French Haute Couture cocktail dress, photographed at Le Chien Qui Fume

http://www.horvatland.com/

15 χρονια χωρις τον Μανο...

2009-06-15T16:30:00.000+03:00

Hubert (Hugh) Van Es (1941-2009)

2009-05-26T17:32:00.000+03:00

Ολλανδός φωτογράφος, γνωστός κυρίως για τις φωτογραφίες που έβγαλε στον πόλεμο του Βιετνάμ από το 1969 μέχρι το 1975.

Ο Βαν Ες τράβηξε μια από τις καθοριστικότερες φωτογραφίες του πολέμου. Ένα ελικόπτερο της Air America τη στιγμή της εκκένωσης ανθρώπων από την ταράτσα ενός κτιρίου στην οδό Gia Long, μισο χιλιομετρο από την αμερικανική πρεσβεια στη Σαιγκόν το 1975. Την ίδια στιγμή ενώ οι αντάρτες Βιετκόγκ και οι Βορειοβιετναμέζοι στρατιώτες καταλάμβαναν την πόλη στο τέλος του πολέμου.

Η φωτογραφία αποτέλεσε σύμβολο της αποτυχίας της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών στο Βιετνάμ.

Ο Βαν Ες απεβίωσε το πρωί της Παρασκευής 15 Μαίου σε νοσοκομείο του Χονγκ Κονγκ. Είχε πέσει σε κώμα μετά από εγκεφαλική αιμορραγία και δεν επανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις του.

«Ήταν αφοπλιστικά τίμιος, εντελώς πιστός στους φίλους του, απεχθανόταν τα δήθεν και ήταν μεγάλος φωτογράφος», δήλωσε ο Ρόμπιν Μόγιερ, παλιός του φίλος από την εποχή του Βιετνάμ και πρώην επικεφαλής των φωτογράφων του περιοδικού Time στην Ασία. «Οι εμπειρίες του στο Βιετνάμ τον καθόρισαν ως φωτογράφο», πρόσθεσε ο Κρις Σλότερ, φίλος του και πρώην πρόεδρος της ένωσης ανταποκριτών ξένου τύπου στο Χονγκ Κονγκ.

Gregory Crewdson

2009-05-21T15:38:00.000+03:00

"I think I always have been drawn to photography because I want to construct a perfect world. I want to try to create this moment that is separate from the chaos of my life, and to do that I think I create enormous disorder. And I like that craziness because I think that it creates almost a sort of neurotic energy on the set, and through that there is a moment of transportation. And in all my pictures what I am ultimately interested in is that moment of transcendence or transportation, where one is transported into another place, into a perfect, still world. Despite my compulsion to create this still world, it always meets up against the impossibility of doing so. So, I like the collision between this need for order and perfection and how it collides with a sense of the impossible. I like where possibility and impossibly meet".

Untitled (The Mother)

Untitled (Summer rain)

Untitled (Circle on Window)

Untitled (Winter)

Untitled (Ophelia)

Production Still (Trailer Park 05)

Luhring Augustine, New York

Γιάννης Ζελιαναίος

2009-05-21T10:12:00.000+03:00

«……..Αγάπη σημαίνει

να στέκεσαι

θλιμμένος και μπλέ

πάνω σ’ ένα απλήρωτο καλοριφέρ

κι όταν αναρωτιέσαι τι στο διάολο

κάνεις εκεί

έρωτας να σημαίνει όλα τ’ άλλα»

αγάπη σημαίνει…

.....

2009-05-20T11:37:00.000+03:00

Στο μπαλκόνι της Ευρώπης

2009-05-07T11:44:00.000+03:00

For what it’s worth

@ schoolwave

2009-04-29T16:32:00.000+03:00

2009-04-16T15:11:00.000+03:00

Carl Van Vechten (1880-1964)

2009-02-19T13:26:00.000+02:00

Αμερικανός συγγραφέας και φωτογράφος. Γεννήθηκε στην Iowa και σπούδασε στο Σικάγο. To 1906 βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και εργάστηκε σαν βοηθός κριτικού μουσικής στην New York Times. Το ενδιαφέρον του για την όπερα τον οδηγεί σε ταξίδια στην Ευρώπη. Όταν επιστρέφει στη Νέα Υόρκη το 1909 γίνεται ο πιο γνωστός αμερικανός κριτικός μοντέρνου χορού (την εποχή που οι Isadora Duncan, Anna Pavlova, και Loie Fuller χόρευαν στη Νέα Υόρκη).

Ο Carlo, όπως τον έλεγαν οι φίλοι του υπήρξε θαυμαστής και υποστηρικτής θερμός υποστηρικτής του Harlem Renaissance. «Τα άρθρα του για τη μουσική και τη λογοτεχνία στο Vanity Fair και στη New York Times ‘φώτισαν’ το New Negro Movement του 1920»». Φίλος και ο ίδιος σημαντικών νέων συγγραφέων και ποιητών της εποχής όπως ο Langston Hughes και ο Countee Cullen.

Η υποστήριξη και ανάδειξη της αφροαμερικάνικης κουλτούρας ήταν έκδηλη και στις φωτογραφίες του. Το πάθος του για τη μουσική των μαύρων (ragtime) ήταν η έμπνευσή του για οχτώ βιβλία κριτικής που έγραψε για τη μουσική αλλά και τις άλλες τέχνες το 1906.

Ella Fitzerald by Carl Van Vechten

Billie Holiday by Carl Van Vechten

Bessie Smith by Carl Van Vechten
Έγραψε ακόμα επτά νουβέλες, ανάμεσα σ αυτές το Nigger Heaven (1926), το οποίο αναστάτωσε την αφροαμερικανική κοινότητα της εποχής. Οι νουβέλες του, αρκετά προκλητικές για την εποχή, αφορούσαν ρομαντικές σχέσεις ανάμεσα σε άντρες – με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία από τις σχέσεις του και τους ανθρώπους που θαύμαζε.
Carl Van Vechtenwith Gertrude Stein and Alice B. Toklas - 1935

Με τις νουβέλες του ο Van Vechten δημιούργησε μια gay, μποέμικη κοινότητα, πολύ κοντά στα προσωπικά του βιώματα, στην οποία εκείνος ήταν το κεντρικό πρόσωπο. Γνωστά ακόμη είναι τα πορτραίτα που φωτογράφισε στη δεκαετία του 1930. Ανάμεσά τους των Gertrude Stein, Anna May Wong, Jane Bowles, Mahalia Jackson, Marc Chagall, Georgia O'Keeffe, Sidney Lumet, Marlon Brando, Orson Welles, Norman Mailer, Evelyn Waugh, Adele Addison, Ella Fitzgerald, Alfred Stieglitz, Truman Capote, Billie Holiday, Lin Yutang, Cesar Romero, Sir Laurence Olivier.

Ann Andrews by Carl Van Vechten

Anne May Wong by Carl Van Vechten

Eugene O’Neill by Carl Van Vechten

Francis Scott Key Fitzerald by Carl Van Vechten

Frida Kahlo and Diego Rivera by Carl Van Vechten

Georgia O'Keeffe by Carl Van Vechten

Henri Matisse by Carl Van Vechten

Joan Miro by Carl Van Vechten

H γνωριμία του με τη Gertrude Stein έγινε στο Παρίσι το 1913. Η σχέση τους συνεχίστηκε με αλληλογραφία μέχρι το τέλος της ζωής της. Ο Van Vehcten την βοήθησε να τυπώσει πολλά από τα ανέκδοτα έργα της. Έφυγε από τη ζωή το 1964 στη νέα Υόρκη.

Gertrude Stein by Carl Van Vechten

ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΤΡΕΜΕΙΣ....

2009-02-13T17:30:00.000+02:00

(Damage - 1992)

«Σιγά μην τρέμεις...»

είμαστε των παλαιών ερώτων οι φωνές

όχι αυτών που σου άλλαζαν τη ζωή

και βρισκόσουν ξαφνικά σ’ άλλες κάμαρες

να προσκυνάς άλλα αγάλματα

αλλ’ εκείνων των ερώτων των μικρών

που για μια μόνο στιγμή

σ’ έκαναν να κοιτάς ψηλά

μ’ ουράνια οικειότητα

ενώ κάτι άταχτα μονοκοτυλήδονα

το γελάκι, η ματιά

σ’ έκαναν να ξεχνάς τ’ αειθαλή αγκάθια

του κάκτου χρόνου.

Έρωτα μικρέ της τελευταίας στιγμής

ακουμπά σ’ έναν ώμο φανατικά θνητό

ακουμπά στο κενοτάφιο των ονείρων.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Raymond Radiguet (18/6/1903 – 12/12/923)

2009-02-13T16:55:00.000+02:00

Γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη κοντά στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1903. Τον Απρίλιο του 1917 γνωρίζει την Alice, μια νέα κοπέλα παντρεμένη με έναν στρατιώτη, γειτόνισσα των γονιών του. Εκείνος είναι μόνο 14 ετών. Η σχέση αυτή που κράτησε 1 χρόνο θα αποτελέσει και τον πυρήνα για τη νουβέλα του Le diable au corps.

Στα 15 του χρόνια παρατάει τις σπουδές του για να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία. Μπαίνει στην Παριζιάνικη διανόηση και γνωρίζεται με τους Guillaume Apollinaire, Max Jacob, Erik Satie και Jean Cocteau, ο οποίος θα γίνει ο καλύτερος φίλος και μέντοράς του (σύμφωνα με τα κουτσομπολιά εκείνης της εποχής και εραστής του).

Jean Cocteau, Georges Auric, Raymond Radiguet και John Russell

Ο Cocteau ενθουσιάζεται με την ποίησή του και τον ενθαρρύνει να γράψει και να εκδώσει τα ποιήματά του. Γράφει τη νουβέλα "Le diable au corps" η οποία γνωρίζει αμέσως μεγάλη επιτυχία.

Το 1921 ο Radiguet κάνει μια στροφή στον τρόπο της ζωής του και επιβάλει στον εαυτό του μια εσωτερική πειθαρχία. Ο Cocteau θα πει αργότερα: ‘Για τέσσερις μήνες ο Raymond έγινε πολύ προσεκτικός. Κοιμόταν, ταχτοποιούσε και επανεξέταζε τη ζωή του. Ημουν αρκετά ηλίθιος για να χαίρομαι γι αυτό. Πίστεψα ότι επρόκειτο για νευρική διαταραχή μιας μηχανής που κόβει κρύσταλλο'.

http://www.netcomuk.co.uk/~lenin/Jean_Cocteau_rr.html

Αρχές του 1923 ο Radiguet εκδίδει την πρώτη και πιο γνωστή νουβέλα του Le Diable au corps. Μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε έναν δεκαεξάχρονο νέο και μια σύζυγο στρατιώτη που πολεμά στο μέτωπο. Το βιβλίο του προκάλεσε σκάνδαλο σε μια εποχή που η χώρα είχε ακόμα νωπά τα σημάδια του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Οι κριτικοί της εποχής παρότι στην αρχή αντέδρασαν τελικά παραδέχτηκαν την ποιοτική γραφή του.

Η δεύτερη νουβέλα του Le bal du Comte d'Orgel εκδόθηκε ένα χρόνο μετά το θάνατό του. Ο Radiguet πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου του 1923 σε ηλικία 20 ετών από τυφωειδή πυρετό που απέκτησε σε ένα ταξίδι του με τον Cocteau. Εκτός από τις δύο νουβέλες έγραψε κάποια ποιήματα και ένα θεατρικό έργο. Το 1947 γυρίζεται η ταινία Le diable au corps βασισμένο στη νουβέλα του Radiguet με τους Gérard Philippe και Micheline Presle.

"Raymond Radiguet partage avec Arthur Rimbaud le terrible privilège d’être un phénomène des lettres françaises. "

Jean Cocteau

καληνυχτα μαργαριτα

2008-12-03T10:43:00.000+02:00

Marlene Dumas

2008-09-26T14:09:00.000+03:00

"My best works are erotic displays of mental confusions(with intrusions of irrelevant information)"

The Image as Burden

Broken White - 2006

(male) stripper - 1999

Give people what they want - 1992

"I am against:

general ideas

the nude

the appropriation of images

the mystification of the untitled

the glorification of artistic doubt

the fuzzy edges of sensitivity

old sins

and useless guilt"

("Sweet Nothings" - Amsterdam 1998)

Greta Lovisa Gustafsson (18/9/1905-15/4/1990)

2008-09-17T14:43:00.000+03:00

Greta Garbo

Monika - Avatar

2008-07-30T11:06:00.000+03:00

Χρόνια είχα να αισθανθώ έτσι. Αυτοί οι ήχοι θα συνοδεύσουν τις διακοπές μου αυτό το καλοκαίρι...

7/4/2001

2008-04-04T17:14:00.000+03:00

σε έχω

στη ψυχή μου

στην καρδιά μου

οι λέξεις σου

το βλέμμα σου

αυτά που μου έλεγες
και όσα δεν μου είπες

μέσα μου

πιο ζωντανό από ποτέ

σε κουβαλάω

κάνω διαλόγους

σε έχω εδώ

πιο ζωντανό από ποτέ

για πάντα

σε λατρεύω

ειμαι εσυ

το ξέρω πιά...

είμαι εσύ

σε λατρεύω

Marguerite Duras (4/4/1914 – 3/3/1996)

2008-04-04T17:11:00.000+03:00

"Before they're plumbers or writers or taxi drivers or unemployed or journalists, men are men. Whether heterosexual or homosexual. The only difference is that some of them remind you of it as soon as you meet them, and others wait for a little while."

2008-04-03T17:55:00.000+03:00

- Puressence Lyrics

το δικαίωμα να κάνεις αυτό που θέλεις...

2008-04-02T12:35:00.000+03:00

στη θεσσαλονίκη

επιτελους...

2008-03-28T19:58:00.000+02:00

(απο το λεξικο:)

όμβρος =

-καθαρση

-γονιμοποίηση

-εξάγνιση

-θάνατος

-τετελεσμένο

-ένωση

-επαφή (ιδρώτας)

-κλάμα

-συνοδός της ψυχής

τώρα καταλαβαίνω γιατι...

Rain on the pretty ones-Ed Harcourt

La Mujer del Sol

2008-03-27T15:10:00.000+02:00

Nahui Olin

(Carmen Mondragon)

φωτογραφία Edward Weston

Μεξικάνα ζωγράφος, ποιήτρια, ηθοποιός, μουσικός, μοντέλο του Picasso και του Rivera, παθιασμένη ερωμένη, αντικομφορμίστρια.

φωτογραφία Antonio Garduño (1927)

Ερωτεύτηκε και έζησε παθιασμένα με τον κακόφημο καλλιτέχνη και συγγραφέα Dr. Atl (Gerardo Murrilo). Αυτός της έδωσε και το όνομα Nahui Olin σαν τελευταίο δώρο την ημέρα που χώρισαν.

η Nahui Olin απο τον (δαιμονιο και χαρισματικό εραστή της) Dr. Atl (Gerardo Murillo)

ακόμα μια φωτογραφία του Weston......................................

So now?

2008-03-26T01:10:00.000+02:00

the words have come and gone,

I sit ill.

the phone rings, the cats sleep.

Linda vacuums.

I am waiting to live,waiting to die.

I wish I could ring in some bravery.

it's a lousy fixbut the tree outside doesn't know:

I watch it moving with the windin the late afternoon sun.

there's nothing to declare here,

just a waiting.

each faces it alone.

Oh, I was once young,

Oh, I was once unbelievably young!

"So Now?" - Charles Bukowski

ετσι καπως...μη με ρωτησεις γιατι...

2008-03-25T02:25:00.000+02:00

...not at the end...

2008-03-24T00:42:00.000+02:00

"...we give in to love because it gives us some sense of what is unknownable. Nothing else matters. Not at the end...." (Damage - Louis Malle 1992)

να με θελησει... να με κρατησει...

2008-03-22T23:10:00.000+02:00

"Πολλές φορές, όταν πέφτω να κοιμηθώ, εύχομαι με έναν τρόπο που δεν επιτρέπει καμιά αμφιβολία καμια αμφιταλάντευση εκ μέρους μου, να μην ξαναξυπνήσω. Πολλές φορές. Είναι πάρα πολλές φορές όταν πέφτω για ύπνο. Το ζητώ από τον ύπνο. Του ζητώ να μου φερθέι σαν ύπνος. Να μου φερθεί καλά. Να με θελήσει. Να με θελήσει πολύ. Να με κρατήσει. Να θελήσει να με κρατήσει. Να μην μ'αφήσει. Να θελήσει να με πάρει και να με κρατήσει.................................................Μ' αρέσει να ζητώ από τον ύπνο να μ΄αφήσει να φτάσω στην καρδιά του. Όχι αλλού. Μονον εκεί. Χωρίς να ξέρω τι είναι. Ισως γι αυτό. Ισως επειδή δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν είναι. Τι είναι κι αν είναι η καρδιά του ύπνου.........Να φτάσω στην καρδιά του. Αυτό τον παρακαλώ. Μακρύτερα δεν μπορεί να φτάσει κανείς. Δεν υπάρχει μακρύτερα. Αυτό είναι η καρδιά. Αυτό όπου μακρύτερα δεν μπορεί να φτάσει κανείς. Γι'αυτό δεν φτάνει κανείς. Θέλει κανείς αλλά δεν προλαβαίνει. Είναι αυτό όπου μακρύτερα δεν μπορεί να φτάσει κανείς. Όπου κανείς δεν μπορεί να φτάσει δυσκολότερα. Αυτό είναι. Όπου θέλει περισσότερο να φτάσει κανείς. Μονον εκεί. Πέρα από κει δεν υπάρχει τίποτα. Να φτάσει εκεί όπου πέρα από κει δεν υπάρχει τίποτα. Εκεί τελειώνουν όλα. Όποιος έχει φτασει εκεί, έχει φτάσει εκεί 'οπου τελειώνουν όλα......."

από τη Λήθη του Δημήτρη Δημητριάδη

2008-03-21T16:57:00.000+02:00

Last night I dreamt That somebody loved me No hope, no harm Just another false alarm Last night I felt Real arms around me No hope, no harm Just another false alarm So, tell me how long Before the last one ? And tell me how long Before the right one ? The story is old - I know But it goes on The story is old - I know But it goes on Oh, goes on And on Oh, goes on And on

Τα τέρατα

2008-03-21T16:16:00.000+02:00

(Mademoiselle Solitude_Ekaterina Chausheva)

Τα τέρατα που σας κατοικούν

να τα φροντίζετε

τα τέρατα που σας τυραννούν

να τα αγαπάτε.

------

Όταν κοιμόμαστε

βγαίνουν απ΄ το ανοιχτό μας στόμα

------ μαζεύονται στο σκοτεινό σαλόνι

και μιλούν

μιλούν με τις φωνές των πεθαμένων

τα τέρατα είναι νευρικά

δεν έχουν τρόπους

οι ανάσες τους παλιώνουνε τα πράγματα

το βλέμμα τους γδέρνει αθόρυβα τους τοίχους

ανοίγει πάνω μας έλκη και εγκαύματα.

------

Τα τέρατα

είναι δικά μου , τ΄ αγαπώ,

ωστόσο τα μοιράζομαι με φίλους μου

πρόθυμα τους ταϊζω την καρδιά μου .

------

Καμιά φορά

όταν με φωνάζουν θυμωμένα

γράφω ποιήματα.

Κατερίνα Καριζώνη