23/11/2007

Ενδύματα

(χαλκογραφία -Παναγιώτης Τέτσης)


Μέσα σ' ένα κιβώτιο ή μέσα σ' ένα έπιπλο από πολύτιμον έβενο θα βάλω και θα φυλάξω τα ενδύματα της ζωής μου.


Tα ρούχα τα κυανά. Kαι έπειτα τα κόκκινα, τα πιο ωραία αυτά από όλα. Kαι κατόπιν τα κίτρινα. Kαι τελευταία πάλι τα κυανά, αλλά πολύ πιο ξέθωρα αυτά τα δεύτερα από τα πρώτα.

Θα τα φυλάξω με ευλάβεια και με πολλή λύπη. Όταν θα φορώ μαύρα ρούχα, και θα κατοικώ μέσα σ' ένα μαύρο σπίτι, μέσα σε μια κάμαρη σκοτεινή, θα ανοίγω καμιά φορά το έπιπλο με χαρά, με πόθο, και με απελπισία.

Θα βλέπω τα ρούχα και θα θυμούμαι την μεγάλη εορτή - που θα είναι τότε όλως διόλου τελειωμένη.

Όλως διόλου τελειωμένη. Tα έπιπλα σκορπισμένα άτακτα μες στες αίθουσες. Πιάτα και ποτήρια σπασμένα κατά γης. Όλα τα κεριά καμένα ώς το τέλος. Όλο το κρασί πιωμένο. Όλοι οι καλεσμένοι φευγάτοι. Mερικοί κουρασμένοι θα κάθονται ολομόναχοι, σαν κ' εμένα, μέσα σε σπίτια σκοτεινά - άλλοι πιο κουρασμένοι θα πήγαν να κοιμηθούν.

Κωνσταντίνος Καβάφης




.........

4 comments:

  1. Δύσκολη πράγμα η συμφιλίωση με τα γεράματα. Δύσκολο πράγμα η παραίτηση.

    ReplyDelete
  2. Mε τα γεραματα δεν ειναι δυσκολο να συμφιλιωθεις. Εχεις 'υλικο' να ζησεις και χρονο να ξεκουραστεις και να κανεις οσα δεν προλαβαινεις οσο εισαι πιο νεος. Η 'παραιτηση' ειναι δυσκολη. Και μαλιστα αυτη που δεν την αποφασιζεις εσυ αλλα σε βρισκει η ιδια.. Οταν ερχεται καποια στιγμη που νιωθεις οτι εχεις αφησει πισω πολλα που δεν μπορεις (η δεν θελεις) να ξανακανεις πια... Καλημερα zelig!

    ReplyDelete